Mijn suikerverslaving

Na mijn scheiding heel aantal jaar geleden ben ik verslaafd geraakt aan suiker, metname chocolade, koekjes en drop.

Van mezelf vind ik eigenlijk veel dingen te zoet. Ik gebruik zelf in mijn eten weinig suiker met een kilo suiker doe ik jaren.

Toch ben ik verslaafd aan chocolade, koekjes en drop.
Door mijn verslaving ben ik heeeeeeel veel kilo's aangekomen, wat ik echt verschrikkelijk vind.
Ik ben echt een emotie eter. Als ik verdrietig, deprie, vrolijk ben het maakt niet uit ik vind altijd wel een reden om mezelf te "tracteren" op een stuk chocolade. Ik neem dan niet een klein stukje maar de hele reep of de hele zak moet op. De reden hiervan leg ik uit in een andere blog.

Al jaren zeg ik dat ik verslaafd ben aan suiker. Niemand geloofde mij toen. Dat kan niet werd er gezegd, roken, alcahol drugs dat is verslavend, suiker niet. Je hebt gewoon gebrek aan discipline en je moet er gewoon vanaf blijven. Ik ben vaak genoeg gestopt met chocolade etc eten, maar zodra ik maar 1 stukje nam was ik weer terug bij af. 

Wat was ik blij toen een aantal jaar geleden wetenschappelijk aangetoont werd dat suiker ook verslavend is.
De producenten weten hun producten precies zo te maken dat je na de eerste hap nooit meer die kik krijgt na de tweede hap, elke hap hoop je weer dezelfde gevoel te krijgen als bij de eerste hap. lk blijf dan dus maar dooreten.

In de loop der jaren leeft mijn lijf dus metname op suiker. Heel vermoeiend en vervelend.

Met een psycholoog heb ik naar mijn eetgedrag gekeken en daar heb ik veel van geleerd. Toch had ik het idee dat ik ook iets met mijn lijf moest doen. Momenteel ben ik met mijn mesoloog bezig om te kijken wat het fysiek betekend en wat we er aan kunnen doen. Het blijkt dat ik door zoveel suiker te eten veel bacterien heb ontwikkeld in mijn darmen die leven van de suiker en daar dus ook steeds om blijven vragen.
We zijn nu bezig om die bacterie aan te pakken. 

Dit kost me meer moeite dan ik had verwacht. Ik houd jullie op de hoogte van mijn ontwikkeling.